Franz Kafka: Die Verwandlung (Teil 1)

Franz Kafka: Η μεταμόρφωση (Μέρος 1ο)

Als die Familie durch den Bankrott des Vaters in finanzielle Not geraten ist, opfert sich der Sohn dafür auf, seine jüngere Schwester und die Eltern zu ernähren und die Schulden abzutragen. Eines Morgens, als er im Bett den Kopf hebt und auf seinen Bauch hinuntersieht, bemerkt er, dass er in einen Käfer verwandelt wurde.

Όταν η οικογένεια, λόγω της χρεοκοπίας του πατέρα, βρίσκεται οικονομικά σε κατάσταση ανάγκης, θυσιάζεται ο υιός για να θρέψει τη μικρότερη αδερφή του, τους γονείς του και να ξεπληρώσει τα χρέη. Ένα πρωί, όταν σηκώνει από το κρεβάτι το κεφάλι και κοιτά την κοιλιά του, συνειδητοποιεί πως έχει μεταμορφωθεί σε ένα σκαθάρι.

Der junge Gregor Samsa arbeitet seit fünf Jahren als Handelsreisender für ein Tuchunternehmen. Es macht ihm keinen Spaß, aber er fehlte noch keinen einzigen Tag. Die Stelle trat er an, als das Geschäft seines Vaters zusammengebrochen war. Seither ernährt er mit seinem Gehalt die Eltern und die Schwester und trägt die Schulden ab. Sein Vater hat seit damals keine Arbeit mehr übernommen; die Mutter leidet an Asthma und findet es deshalb schon anstrengend genug, durch die Wohnung zu gehen. Seine 17-jährige Schwester Grete hält Gregor noch für ein Kind, gewohnt „sich nett zu kleiden, lange zu schlafen, in der Wirtschaft mitzuhelfen, an ein paar bescheidenen Vergnügungen sich zu beteiligen und vor allem Violine zu spielen“. Gregor beabsichtigt, ihr in Kürze den Besuch des Konservatoriums zu bezahlen.

Ο νεαρός Gregor εργάζεται εδώ και πέντε χρόνια ως πλασιέ για μία εταιρεία πετσετών. Δεν του αρέσει, αλλά δεν έχει απουσιάσει μέχρι στιγμής ούτε μια μέρα. Στη θέση αυτή ξεκίνησε να δουλεύει, όταν κατέρρευσε το μαγαζί του πατέρα του. Έκτοτε θρέφει με το μισθό του τους γονείς και την αδερφή και ξεπληρώνει τα χρέη. Ο πατέρας του δεν ανέλαβε έκτοτε καμία δουλειά πλέον. Η μητέρα πάσχει από Άσθμα και το να διασχίζει το διαμέρισμα της είναι ήδη αρκετά κουραστικό. Τη 17χρονη αδερφή του, Greta, θεωρεί ο Gregor πως είναι ακόμη ένα παιδί, συνηθισμένο να „ντύνεται όμορφα, να κοιμάται πολύ, να βοηθά στην οικονομία, να συμμετέχει σε ολίγες μικρές απολαύσεις και πάνω από όλα να παίζει βιολί“. Ο Gregor πρόκειται σε λίγο καιρό να της πληρώσει την επίσκεψη στο ωδείο.

Aber jetzt liegt Gregor Samsa wie ein Käfer auf dem Rücken. Sein erster Gedanke ist, ein wenig weiterzuschlafen.

… aber das war gänzlich undurchführbar, denn er war gewöhnt, auf der rechten Seite zu schlafen, konnte sich aber in seinem gegenwärtigen Zustand nicht in diese Lage bringen. Mit welcher Kraft er sich auch auf die rechte Seite warf, immer wieder schaukelte er in die Rückenlage zurück.

Αλλά τώρα κείτεται ο Gregor Samsa σαν ένα σκαθάρι στην πλάτη του. Η πρώτη του σκέψη είναι να κοιμηθεί λίγο ακόμη.

… αλλά αυτό ήταν παντελώς αδύνατο, καθώς είχε συνηθίσει να κοιμάται στο πλάι προς τα δεξιά, δε μπορούσε όμως στην παρούσα του κατάσταση να έρθει σε αυτή τη θέση. Με όση δύναμη και να έσπρωχνε το εαυτό του στη δεξιά πλευρά, πάντα επέστρεφε στα ανάσκελα.

Noch hofft er, dass er sich die Verwandlung nur einbildet.

Er erinnerte sich, schon öfters im Bett irgendeinen vielleicht durch ungeschicktes Liegen erzeugten, leichten Schmerz empfunden zu haben, der sich dann beim Aufstehen als reine Einbildung herausstellte, und er war gespannt, wie sich seine heutigen Vorstellungen allmählich auflösen würden.

Ακόμη ελπίζει, πως απλώς φαντάζεται τη μεταμόρφωσή του.

Θυμάται πως συχνά ένοιωθε στο κρεβάτι έναν αμυδρό πόνο, ίσως λόγω άτσαλης στάσης, τον οποίο στη συνέχεια όταν σηκωνόταν συνειδητοποιούσε πως απλώς τον φανταζόταν. Και ήταν περίεργος να δει πως θα εξαφανίζονταν σταδιακά οι σημερινές του ιδέες.

Sein Zug fährt um 5 Uhr. Plötzlich fällt Gregors Blick auf den Wecker. Es ist 6.30 Uhr! Der Wecker sollte um 4 Uhr läuten. Hat er es überhört? Um 6.45 Uhr klopft die Mutter vorsichtig an die Tür. Sie wundert sich, wieso ihr Sohn noch nicht aufgestanden ist. Gregor versucht es, aber für einen auf dem Rücken liegenden Käfer ist es nicht einfach, aus dem Bett zu kommen.

Das größte Bedenken machte ihm die Rücksicht auf den lauten Krach, den es geben müsste und der wahrscheinlich hinter allen Türen wenn nicht Schrecken, so doch Besorgnisse erregen würde.

Το τρένο του φεύγει στις 5 η ώρα. Ξαφνικά πέφτει η ματιά του Gregor πάνω στο ξυπνητήρι. Είναι 6:30! Το ξυπνητήρι έπρεπε να χτυπήσει στις 4. Δεν το άκουσε; Στις 6:45 χτυπάει η μητέρα προσεκτικά στην πόρτα. Απορεί γιατί ο γιός της δεν έχει σηκωθεί ακόμα. Ο Gregor το προσπαθεί, αλλά για ένα στην πλάτη ξαπλωμένο σκαθάρι δεν είναι εύκολο να βγει από το κρεβάτι.

Ο μεγαλύτερος φόβος του ήταν για η σκέψη του δυνατού θορύβου που θα έπρεπε να γίνει και ο οποίος πιθανότατα θα προκαλούσε πίσω από κάθε πόρτα αν όχι τρόμο, τότε τουλάχιστον ανησυχία.

Es läutet an der Wohnungstür. Das Dienstmädchen öffnet. Gregor erkennt den Prokuristen sofort an der Stimme. Er kommt, um nach ihm zu fragen. Gregors Zimmer ist durch drei Türen mit den anderen Räumen der Wohnung verbunden: mit dem Zimmer seiner Schwester, dem Schlafzimmer der Eltern und dem Wohnzimmer, in dem sich das Familienleben abspielt. Durch seine vielen Aufenthalte in Hotels hat er sich angewöhnt, nachts alle Türen abzusperren. Deshalb kann an diesem Morgen niemand zu Gregor hinein, solange er nicht von innen öffnet.

Ακούγεται το κουδούνι της κεντρικής πόρτας. Η υπηρέτρια ανοίγει. Ο Gregor αναγνωρίζει κατευθείαν από τη φωνή τον εξουσιοδοτημένο άνθρωπο της εταιρείας. Έρχεται για να ρωτήσει για τον ίδιο. Το δωμάτιο του Gregor συγκοινωνεί μέσω τριών πορτών με τα άλλα δωμάτια του διαμερίσματος: με το δωμάτιο της αδερφής του, το υπνοδωμάτιο των γονιών και με το σαλόνι, στο οποίο διαδραματίζεται η οικογενειακή ζωή. Από τις πολλές του διαμονές σε ξενοδοχεία έχει συνηθίσει να κλειδώνει τη νύχτα όλες τις πόρτες. Για αυτό δε μπορεί αυτό το πρωί κανείς να μπει στο δωμάτιο του Gregor, όσο εκείνος δεν ανοίγει από μέσα.

Der Prokurist wirkt zunehmend verärgert, deutet den Verdacht an, Gregors Weigerung, sich zu zeigen, könne mit unterschlagenen Einnahmen zusammenhängen; er kritisiert die unbefriedigenden Leistungen der letzten Zeit und droht ihm mit dem Verlust der Stellung. Während das Dienstmädchen nach einem Arzt und einem Schlosser läuft, schiebt Gregor einen Sessel zur Tür, die ins Wohnzimmer führt, arbeitet sich daran in eine halbwegs aufrechte Haltung hoch, wirft sich gegen die Tür und dreht mit größter Anstrengung den Schlüssel mit dem Mund um.

Ο εξουσιοδοτημένος άνθρωπος συμπεριφέρεται όλο και πιο εκνευρισμένος και υποψιάζεται πως η άρνηση του Gregor να εμφανιστεί, θα μπορούσε να έχει να κάνει με υπεξαίρεση εσόδων. Κατακρίνει τις μη ικανοποιητικές επιδόσεις του τον τελευταίο καιρό και τον απειλεί με την απώλεια της θέσης του. Ενόσω η υπηρέτρια τρέχει να βρει έναν γιατρό και έναν κλειδαρά, σπρώχνει ο Gregor μια καρέκλα προς την πόρτα που οδηγεί στο σαλόνι, προσπαθεί να ανασηκωθεί λίγο, πετάγεται προς την πόρτα και γυρίζει με μεγάλο κόπο το κλειδί με το στόμα.

Als der Prokurist das Ungeziefer sieht, läuft er davon. Gregor will ihm nach und ihn aufhalten, aber der Vater drängt ihn zurück.

… nun gab es wirklich keinen Spaß mehr, und Gregor drängte sich – geschehe was wolle – in die Tür. Die eine Seite seines Körpers hob sich, er lag schief in der Türöffnung, seine eine Flanke war ganz wundgerieben, an der weißen Tür blieben hässliche Flecken, bald steckte er fest und hätte sich allein nicht mehr rühren können, die Beinchen auf der einen Seite hingen zitternd oben in der Luft, die auf der anderen waren schmerzhaft zu Boden gedrückt – da gab ihm der Vater von hinten einen jetzt wahrhaftig erlösenden Stoß, und er flog, heftig blutend, weit in sein Zimmer hinein.

Όταν ο εξουσιοδοτημένος άνθρωπος της εταιρείας βλέπει το ζωύφιο, φεύγει τρέχοντας. Ο Gregor θέλει επανειλημμένα να τον σταματήσει, αλλά ο πατέρας τον σπρώχνει πίσω.

… τώρα πραγματικά δεν ήταν πλέον αστείο και ο Gregor πιέστηκε – και ας γινόταν ότι ήταν να γίνει – στην πόρτα Η μία πλευρά του σώματός του σηκώθηκε, στεκόταν στραβά στο άνοιγμα της πόρτας. Η μία του πλευρά ήταν παντελώς τραυματισμένη από το τρίψιμο, στην άσπρη πόρτα έμειναν απαίσιοι λεκέδες. Εντός ολίγου είχε φρακάρει και δε μπορούσε πλέον να κουνηθεί από μόνος του, τα ποδαράκια της μίας πλευράς έστεκαν τρεμάμενα πάνω στον αέρα, τα άλλα στην άλλη πλευρά πιέζονταν επίπονα στο πάτωμα – τότε του έδωσε ο πατέρας από πίσω μία πραγματικά απελευθερωτική σπρωξιά και πετάχτηκε, σοβαρά ματωμένος, μακριά μέσα στο δωμάτιό του.

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s