Die Wirtschaftstheorie nach Keynes

Η οικονομική θεωρία κατά τον Κέινς

Was war die Ausgangslage damals, als Keynes diese Theorie entwickelte? Welchen Erklärungsansatz fand er zur damaligen Zeit und was ist der zentrale Gedanke von Keynes in seiner Wirtschaftstheorie? Hier ein kleiner Überblick zu Keynes‘ Wirtschaftstheorie.

Ποια ήταν το σημείο εκκίνησης για την ανάπτυξη αυτής της θεωρίας από τον Κέινς; Πως προσπάθησε εκείνη την εποχή να την εξηγήσει και ποια είναι η κεντρική ιδέα του Κέινς στην οικονομική του θεωρία; Ορίστε μία μικρή επισκόπηση της οικονομικής θεωρίας του Κέινς.

Wie war die Ausgangslage?
Ποιο ήταν το σημείο εκκίνησης;

Zur damaligen Zeit (1930er Jahre) hatte man bereits Erfahrung mit der Weltwirtschaftskrise inklusive der hohen Arbeitslosigkeit gesammelt. Der Wirtschaftsliberalismus war hilflos, da nach dessen Theorie eine langanhaltende Arbeitslosigkeit nicht möglich war, denn die Arbeitslosigkeit galt als eine vorübergehende Krise. Als Ursache von Arbeitslosigkeit galten zu hohe Lohnkosten, welche die Produktion für Unternehmen unrentabel machten. Folglich galt als Ansatzpunkt, dass es im Fall von Arbeitslosigkeit eine verstärkte Konkurrenz um die wenigen verfügbaren Arbeitsplätze gibt. Dies wiederum ermögliche Lohnsenkungen, damit würden als Folge die Produktionskosten sinken, womit sich wieder die Investitionsbereitschaft der Unternehmen erhöhen würde. Damit würde ein wirtschaftlicher Aufschwung eingeleitet werden.

Στην τότε εποχή (δεκαετία του 1930) είχε συλλέξει ο κόσμος ήδη εμπειρίες με την παγκόσμια οικονομική κρίση, συμπεριλαμβανομένης της υψηλής ανεργίας. Ο οικονομικός φιλελευθερισμός ήταν αβοήθητος, καθώς βάσει της δικής του θεωρίας δεν ήταν δυνατή η μακροχρόνια ανεργία, καθώς η ανεργία θεωρούταν μία προσωρινή κρίση. Ως αίτιο της ανεργίας θεωρούταν οι υψηλοί μισθοί, οι οποίοι έκαναν ασύμφορη την παραγωγή για τις επιχειρήσεις. Εν συνεχεία ίσχυσε ως σημείο εκκίνησης, πως σε περίπτωση ανεργίας υπάρχει εντονότερος ανταγωνισμός για τις λίγες θέσεις εργασίας. Αυτό με τη σειρά του έδινε τη δυνατότητα να πέσουν οι μισθοί και έτσι έπεφταν και τα κόστη παραγωγής, πράγμα το οποίο θα αύξανε τη διάθεση (ετοιμότητα) για επενδύσεις στις επιχειρήσεις. Έτσι ξεκινούσε μία οικονομική ανάκαμψη.

Erklärungsansatz von Keynes
Προσπάθεια εξήγησης από τον Κέινς

In den Augen von Keynes ist statt einer mikroökonomischer (Ebene des einzelnen Betriebes) eine makroökonomische (Ebene der gesamten Wirtschaft) Betrachtung erforderlich: Wenn alle Unternehmen die Löhne senken, dann sinken die Einkommen der privaten Haushalte, d.h., dass die gesamtwirtschaftliche Konsumnachfrage sinkt, wobei es zu einer Verschärfung der Krise kommt, da die Unternehmen auch bei sinkenden Löhnen erst dann investieren, wenn Nachfrage nach Produkten (also Absatzperspektive) besteht.

Στα μάτια του Κέινς είναι απαραίτητη μια μακροοικονομική (επίπεδο της συνολικής οικονομίας) παρά μικροοικονομική (επίπεδο μίας και μοναδικής επιχείρησης) άποψη απαραίτητη: Όταν μειώνουν τους μισθούς όλες οι επιχειρήσεις, τότε μειώνονται τα εισοδήματα των ιδιωτικών νοικοκυριών, δηλ. πέφτει η συνολική καταναλωτική ζήτηση, το οποίο οδηγεί σε μία όξυνση της κρίσης, καθώς οι επιχειρήσεις επενδύουν μόνο όταν υπάρχει ζήτηση για προϊόντα (δηλ. προοπτική για πωλήσεις), ακόμα και αν οι μισθοί πέφτουν.

Also erfolgt eine kumulative Verstärkung des Abschwungsprozesses bei sinkenden Löhnen. Makroökonomisch betrachtet ist die Beschäftigungslage abhängig von der Gesamtnachfrage und diese wiederum abhängig vom Volkseinkommen. Die entscheidende Frage ist: Wie ist die gesamtwirtschaftliche Nachfrage auf ein Niveau zu heben, das einen hohen Beschäftigungsstand ermöglicht?

Την πτώση των μισθών ακολουθεί λοιπόν μια σωρευτική ενδυνάμωση της ύφεσης. Από μακροοικονομική άποψη, η απασχόληση εξαρτάται από τη συνολική ζήτηση και αυτή με τη σειρά της εξαρτάται από το εισόδημα του λαού. Η καθοριστική ερώτηση είναι: Πώς ανεβαίνει η συνολική ζήτηση σε ένα επίπεδο, το οποίο εξασφαλίζει υψηλή απασχόληση;

Dazu gibt es folgende Möglichkeiten:
Για αυτό υπάρχουν οι εξής δυνατότητες:

Die private Konsumnachfrage wird mittels Lohnerhöhungen gesteigert. Dies führt zu einer Erhöhung der Produktionskosten für die Unternehmen, was eine sinkende Investitionsbereischaft und damit Arbeitslosigkeit bedingt.

Η ιδιωτική καταναλωτική ζήτηση αυξάνεται μέσω μισθολογικών αυξήσεων. Αυτό οδηγεί σε μία αύξηση του κόστους παραγωγής για τις επιχειρήσεις, πράγμα το οποίο προκαλεί πτωτική διάθεση για επενδύσεις και έτσι ανεργία.

Die Investitionsnachfrage wird erhöht: Ein Aufbau neuer Produktionskapazitäten ist angesichts hoher Produktionskosten und geringer Absatzerwartung nicht zu erwarten. Eine Senkung der Produktionskosten über Lohnsenkungen verringert die private Konsumnachfrage weiter, was wiederum eine sinkende Absatzperspektive bedeutet.

Η ζήτηση για επενδύσεις αυξάνεται: Ενόψει υψηλού κόστους παραγωγής και αναμονής χαμηλών πωλήσεων, δεν αναμένεται η επέκταση των παραγωγικών δυνατοτήτων. Μία μείωση του κόστους παραγωγής εν μέσο μισθολογικών μειώσεων, χαμηλώνει περαιτέρω την ιδιωτική καταναλωτική ζήτηση και αυτό με τη σειρά του σημαίνει χαμηλότερη προοπτική για πωλήσεις.

Die Auslandsnachfrage wird erhöht: Dies ist von mehreren Faktoren im Ausland abhängig, die nicht ohne weiteres beeinflussbar sind. Das bedeutet außerdem eine hohe Abhängigkeit vom Ausland.

Η ζήτηση από το εξωτερικό αυξάνεται: Αυτό εξαρτάται σε πολλά σημεία από το εξωτερικό, τα οποία δεν είναι εύκολο να επηρρεαστούν. Αυτό σημαίνει επίσης υψηλή εξάρτηση από το εξωτερικό.

Zentraler Gedanke von Keynes
Η κεντρική ιδέα του Κέινς

Keynes ist der Meinung, dass der Staat zusätzliche Nachfrage schaffen muss (durch Staatsaufträge und/oder Steuersenkungen). Wenn die Mittel hierfür fehlen, muss der Staat sich verschulden, was dem „deficit spending“ entspricht.

Ο Κέινς είναι της άποψης πως το κράτος πρέπει να δημιουργήσει επιπρόσθετη ζήτηση (μέσω κρατικών συμβολαίων και / ή φορολογικών ελαφρύνσεων). Όταν του λείπουν τα μέσα για αυτό το σκοπό, το κράτος πρέπει να δανεισθεί, το οποίο ερχεται σε αντίθεση με το «deficit spending».

Konkret heißt das, dass der Staat öffentliche Aufträge rausgeben muss, damit Arbeitsplätze geschaffen werden. Dies ermöglicht eine private Konsumnachfrage, womit die Investitionsbereitschaft von Unternehmen gesteigert werden kann, wodurch wiederum Arbeitsplätze für einen wirtschaftlichen Aufschwung geschaffen werden können.

Με απλά λόγια, το κράτος πρέπει να συνάψει δημόσιες συμβάσεις για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Αυτό κάνει δυνατή την (αύξηση) της ιδιωτικής καταναλωτικής ζήτησης, αυξάνοντας έτσι την επενδυτική διάθεση των επιχειρήσεων, η οποία με τη σειρά της μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για μία οικονομική ανάκαμψη.

Also muss ein Staat, der seine Verantwortung für das Wohl der Bürger ernst nimmt, die gesamtwirtschaftliche Nachfrage durch Staatsausgaben wieder auf ein Niveau heben, das einen hohen Beschäftigungsstand garantiert. In Zeiten des Aufschwungs soll der Staat durch Steuerhöhungen sowie Einsparungen in Transferleistungen und Subventionen das Staatsdefizit wieder abbauen.

Πρέπει λοιπόν ένα κράτος, το οποίο αναλαμβάνει σοβαρά την ευθύνη για την ευημερία των πολιτών, να ανεβάσει ξανά τη ζήτηση μέσω κρατικών συμβάσεων σε ένα επίπεδο, το οποίο εγγυάται υψηλή απασχόληση. Σε περιόδους ανάκαμψης θα πρέπει το κράτος να μειώσει ξανά το κρατικό έλλειμμα, μέσω φορολογικών αυξήσεων, καθώς και εξοικονομήσεων σε επιδόματα και επιχορηγήσεις.

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s